trots op zorg

trots op zorg

Yes, gelukt

Vandaag probeer ik mijn eigen BLOG te maken!!

Lieve mensen...

Florence NightingaleGeplaatst door Tiertsje Kuipers 2014-09-26 06:54:05
Na een aantal dagen gevloerd te zijn geweest door mijn ziekte ben ik weer terug.
Ik denk bij mijn ziekteproces vaak aan de seizoenen van de natuur in mijn voortuin. Alles wat in het voorjaar de kop boven de grond steekt en in de zomer welig tiert trekt zich nu langzaam terug. Zet sapstromen stop om zich voor te bereiden op de komende winter. Als afscheid laat alles zich nog één keer van zijn beste kant zien. Zelfs de planten welke ik als onkruid zie en eigenlijk een hekel aan heb, zoals akkerwinde, kleefkruid en zevenblad sterven af. Mijn lichaam schijnt het tegenovergestelde te doen. De woekeraars in mijn lichaam welke zich in het voorjaar en zomer rustig hielden en zich lieten voordoen alsof ze aan een winterslaap waren begonnen zijn nu klaarblijkelijk wakker geworden en klaar om de volgende woekerperiode in volle kracht aan te gaan. Hierdoor ben ik afgelopen weekend getroffen en word langzaam maar zeker vermoeider en zieker dan mijn hoofd denkt dat het is. Na een heftig weekend is nu de tijd gekomen om te bedenken hoe ik met mijn spaarzame tijd om wil gaan.
In de rust en stilte van een donkere nacht, niet gestoord door welke stoorzender dan ook wist ik plotseling hoe het moest.

De tijd die rest moet ik doorbrengen met de liefsten om mij heen. De spaarzame momenten moet ik koesteren. En dat houdt ook in dat ik gedwongen moet stoppen met het mooiste werk wat er bestaat:
Het begeleiden van mensen die de grip op hun functioneren langzaam maar zeker verliezen. Ik neem dit besluit met pijn in mijn hart, maar herinner me al die prachtige mensen waarmee ik een deel van hun leven op mocht lopen.
Lieve kundige mensen/collega's/vrienden zullen dit werk van mij overnemen en dezelfde steun/advies en begeleiding geven welke ik heb gegeven.
Ik weet zeker dat dat goed zal komen!
Persoonlijk zal ik niet meer afscheid van al "mijn" mensen kunnen nemen, daarom krijgen ze volgende week allemaal een brief thuis gestuurd.
En voor mijzelf probeer ik via mijn blog afscheid van al deze bijzondere mensen te nemen.
De verhalen zullen door sommige mensen herkend worden, ook al zal ik situaties veranderen en ook fictieve namen gebruiken (zoals ik overigens altijd heb gedaan)
Een lieve groet van ambassadeur Sijke!

  • Reacties(15)//www.ambassadeursijke.nl/#post790

12 mei Dag van de Verpleging

Florence NightingaleGeplaatst door Tiertsje Kuipers 2014-05-12 07:04:01

Op 12 mei 1820 wordt in het Italiaanse Florence de dochter van de Engelse familie Nightingale geboren. De baby krijgt de toepasselijke naam van ‘Florence’. Ze groeit op in Engeland en krijgt als dochter van zeer welgestelde ouders een degelijke opvoeding. Dat is gebruikelijk in deze kringen. Al heel jong maakt Florence er gewoonte van haar gedachten op papier te zetten en al die notities te bewaren. Zo schrijft ze op 7 februari 1837: “I heard the voice of God, He called me to His service.” Hierna voelt ze zich geroepen tot Zijn dienst, hoewel het haar niet precies duidelijk is wat die dienst nu eigenlijk inhoudt. Dat wordt het haar wel, als zij in 1850 de Diakonessen-gemeenschap in Kaiserswerth (Duitsland) bezoekt en daar Ds. Fliedner en zijn vrouw Frederieke ontmoet. Deze vinden het ‘door God geroepen zijn’ een voorwaarde voor een goede ziekenverpleging en Florence begrijpt ineens haar roeping.

In 1851 verblijft zij opnieuw enige tijd bij de Fliedners en ook in Parijs bij de nonnen. Zo wordt ze, zij het nog primitief, opgeleid tot ziekenverpleegster. Dat gaat allemaal niet gemakkelijk. Van een dame in die tijd wordt immers verwacht dat ze huwt en een trouwe echtgenoot en moeder wordt. Daar heeft Florence helemaal geen zin in. Ze krijgt ruzie met haar ouders, maar laat zich niet van de wijs brengen. Ze wil en ze zal iets doen aan de erbarmelijke ziekenverpleging. Ze begint met zich goed te oriënteren op de toestand in de grote ziekenhuizen in Engeland. En later ook in andere landen. Ze verzamelt zo een enorme hoeveelheid gegevens over sterfte, ziekte en leefbaarheid in de ziekenhuizen. Die gegevens zet ze om in grafieken en statistieken en dat worden haar wapens om de onhygiënische toestanden te lijf te gaan. Hiermee is Florence een van de eerste statistici geworden!

En dan krijgt ze de kans van haar leven: er breekt oorlog uit op de Krim en de Engelse soldaten sterven bij bosjes. Het Engelse vaderland is diep geschokt en schreeuwt om iemand die al die problemen daar eens even goed aanpakt. Maar wie moet dat nu doen? Wie heeft ervaring, gezag en overwicht genoeg om die ellende te veranderen? Dan valt de naam van Florence Nightingale, die eigenlijk precies voldoet aan al die eisen. Ze wordt gevraagd door de minister van oorlog en ze gaat. Maar niet nadat ze een groep van 38 vrouwen om zich heen verzamelt die met haar mee gaan. Ze vertrekken per schip naar Scutari aan de Bosporus, tegenover Istanbul. De situatie die zij daar aantreft bij aankomst is onbeschrijflijk. Een kazerne doet dienst als hospitaal, maar er is geen water, het sanitair is slecht en vervuild, keukens ontbreken, artsen en verplegers zijn er nauwelijks. En vanwege een ongelofelijk slecht georganiseerd Engels leger, stromen de gewonden binnen. Dag in dag uit. Uit deze chaos weet Florence een hospitaal te scheppen, waar de gewonden een menswaardige verzorging ontvangen. Zelf is ze dag en nacht in touw en haar bijnaam, door de gewonden bedacht, “the lady with the lamp” illustreert hoe zij wordt gewaardeerd. “Wij konden haar schaduw wel kussen, als die over ons heen viel” schreef een oud-patiënt uit Scutari.

Weer terug in Engeland ontvangt zij als dank voor het vele werk een bedrag aan geld, dat zij besteedt aan de oprichting van de eerste verpleegstersschool in Engeland, bij het St. Thomas Hospital (1860). Florence onttrekt zich al spoedig aan het openbare leven. Men weet niet wat ze precies mankeert, maar recent historisch onderzoek wijst uit dat ze een post-traumatisch-oorlogssyndroom moet hebben gehad. Wat ze gezien en meegemaakt heeft op de Krim, heeft ze nooit kunnen verwerken. En dus blijft ze vanaf 1856 vooral binnen op de divan. Vanuit haar kamer correspondeert zij, organiseert zij en vecht zij verder voor een betere gezondheidszorg zowel voor burgers als voor militairen. In 1859 schrijft ze al haar kennis op in de bestseller “Notes on Nursing”. Binnen een paar jaar is dit het internationale handboek voor ziekenverpleging. Dit boekje bevat de principes van een goede ziekenverpleging en wie het nu leest, merkt hoe knap het is geweest om al in de 19de eeuw zo vooruitstrevend over ziekenverpleging en de opleiding tot verpleegster te denken. Op basis van dit kleine werkje wordt Florence Nightingale de ‘grondlegster’ van de moderne ziekenverpleging genoemd.

En natuurlijk is er ook veel mis geweest met Florence’s denkbeelden. Modern historisch onderzoek toont bijvoorbeeld aan dat Florence dit allemaal niet in haar eentje heeft gedaan maar zich steeds omringde met andere inspirerende vrouwen. Het feit dat ze behoorlijk kapitaalkrachtig was, heeft haar zeker ook geholpen dit allemaal voor elkaar te krijgen. Dit alles neemt niet weg dat zij als 19de eeuwse vrouw die ongewone stap naar buiten gezet heeft en de ziekenverpleging op de maatschappelijke en politieke agenda heeft gezet. En om die reden verdient zij de eretitel ‘grondlegster van de moderne ziekenverpleging’ dubbel en dwars!

En daarom vieren wij tot op de dag van vandaag op 12 mei de dag van de Verpleging!

  • Reacties(0)//www.ambassadeursijke.nl/#post779

12 mei Dag van de Verpleging

Florence NightingaleGeplaatst door Tiertsje Kuipers 2013-05-12 20:05:36
Vandaag zondag 12 mei een bijzondere dag, het is niet alleen moederdag maar ook dag van de verpleging.
Florence leefde van 12 mei 1820 - 13 augustus 1910, zij was de grondlegster voor onze hedendaagse verpleging en daarom vieren we in de zorg ieder jaar haar geboortedag.
Afgelopen week kreeg ik al een bijzonder cadeautje in het kader van deze dag.
Op de site van Menzis (http://www.menzis.nl/compliment/) is op dit moment een actie met het oog op de dag van de verpleging, iedereen die in de zorg werkt kan een compliment geven aan zijn of haar collega! Dit compliment kun je nog geven tot en met 26 mei en is een actie van V&VN academy en Menzis. Leuk om te krijgen, maar nog leuker om iemand te geven!
Dit compliment kreeg ik afgelopen week van Liesbeth, een mooi begin van de dag:


  • Reacties(0)//www.ambassadeursijke.nl/#post728

12 mei Dag van de verpleging

Florence NightingaleGeplaatst door Tiertsje Kuipers 2011-05-12 06:38:01
Vandaag 12 mei vieren we in "pleeg en zorgland" de geboorte dag van Florence Nightingale.
Florence werd in 1820 geboren en overleed in 1910, ze was de grondlegster van de moderne verpleegkunde en de oprichtster van de eerste school voor verpleegkundigen.
Op haar geboortedag worden er overal (niet alleen hier in Nederland) evenementen georganiseerd. Binnen zorggroep Hof en Hiem betekent dit voor bewoners en personeel iets lekkers bij de koffie en voor alle medewerkers een leuk cadeau als waardering voor de inzet van afgelopen jaar.
Ook worden er op verschillende plaatsen symposiums of congressen georganiseerd.
Zo was ik vandaag te gast in het klooster te Amersfoort waar het congres: "Lerend vermogen van mensen met dementie" plaats vond. Er werd gesproken over leervaardigheden bij mensen met dementie, verschillende vormen van leren thuis en intramuraal, aanspreken van lerend vermogen als werkwijze voor zorgverleners en mantelzorgers, zelfredzaamheid en kwaliteit van leven van mensen met dementie, inspirerende praktijkvoorbeelden rond gedrag, moderne hulpmiddelen en inrichting van de zorg. Een gevarieerd programma met als klapper op de vuurpijl aan het eind van de dag de presentatie van een nieuw boek getiteld: " (op)nieuw geleerd, oud gedaan"
Aan dit boek heb ik ook een bijdrage mogen leveren in de vorm van een drietal praktijkverhalen.
De bijeenkomst vond dus plaats in een oud klooster te Amersfoort, en de plenaire besprekingen vonden plaats in de oude kerkzaal. Dat had Florence Nightingale toch moeten weten, want Florence heeft niet alleen maar leerboeken voor verpleegkundigen geschreven ( Notes on Nursing, What It Is, and What It Is Not ) maar ook aantekeningen met spirituele gedachten waarvan Dr. Suurmond in 2010 een boek over geschreven heeft (De spiritualiteit van Florence Nightingale).
De dag ter nagedachtenis aan Florence Nightingale gevierd in een oud middeleeuws klooster, treffender lokatie kon denk ik ook niet gevonden worden.
Ik vind het altijd weer bijzonder om met zoveel verschillende mensen over de zorg van gedachten te wisselen...
Tussen de middag was er een heerlijk verzorgde lunch in een zonovergoten "Hof van Eden" kortom een dag met een gouden randje.

Een tweetal praktijkverhalen over het lerend vermogen van mensen met dementie welke in het boek vermeld zijn zal ik hieronder plaatsen.

In maart belt de praktijkondersteuner van de huisarts mij met de vraag of ik eens een kijkje bij de 84 jarige meneer de Boer wil brengen. Het geheugen van de oude baas gaat de laatste tijd toch wel hard achteruit, misschien dat ik eens een kijkje wil nemen.
Meneer de Boer is al zo'n vijf jaar weduwnaar, de laatste jaren dat hij en zijn vrouw nog samen waren verzorgde hij zijn lieve echtgenote die dementerend was.
Meneer de Boer was als kleine jongen al gewend om huishoudelijke klusjes te doen, want zijn moeder was "in de kraam" gestorven.
De praktijkondersteuner komt regelmatig bij meneer langs om de bloeddruk te meten.
Maar nu, sinds een half jaar heeft ze het idee dat het niet meer zo goed gaat met meneer de Boer.
Hij vertelt aan de praktijkondersteuner nog wel altijd dat hij alle klusjes in huis zelfstandig doet, maar zij heeft zo haar twijfels.
Op een mooie zonnige voorjaarsochtend rijd ik naar het huis van meneer de Boer, hij woont prachtig midden op het platteland in zijn Friese stelpboerderij.
Het eerste kennismakingsbezoekje verloopt naar wens, meneer de Boer vindt het gezellig dat ik kom en ik merk dat hij zijn vergeetachtigheid op een prachtige manier kan verbloemen.
Maar ik blijf hem regelmatig bezoeken en kom er langzaam maar zeker achter dat het eigenlijk helemaal niet zo goed met hem gaat. Hij laat steeds meer steken vallen.
Ook zijn mobiliteit laat te wensen over, eerlijk gezegd vind ik het ronduit gevaarlijk dat hij nog steeds de oude houten ladder naar de zolder gebruikt om 's avonds zijn bed op te zoeken.
Als ik dit probleem bij meneer de Boer zijn kinderen aankaart vinden zij het nog niet echt nodig dat hun vader beneden gaat slapen en bovendien is hij dit helemaal niet gewend, als er een bed in het kamertje komt staan gaat vader waarschijnlijk 's avonds toch gewoon zijn slaapstee boven opzoeken.
Ik blijf dit onderwerp aankaarten en op een gegeven moment gaan de kinderen overstag. Er wordt een bed voor vader beneden neergezet. Niet in het kleine kamertje, nee gewoon in de kamer waar vader ook zijn maaltijden nuttigt. Het bed is zo neergezet, dat vader het goed kan zien.
En wonder boven wonder gaat dit goed, het gebeurt misschien nog één hooguit twee keer dat de Boer naar boven loopt en zijn oude bed opzoekt.
Maar al heel gauw went meneer de Boer aan deze nieuwe gewoonte om toch in de kamer te gaan slapen, terwijl hij toch op het moment van de verandering een vergevorderde Alzheimer heeft.
Zo zie je maar weer, meer dan 70 jaar heeft meneer de Boer de trap naar boven genomen en toch is het mogelijk hem te laten wennen om ergens anders te gaan slapen.

En nog een praktijkverhaal over het lerend vermogen bij mensen met dementie
Ik bezoek als case manager dementie sinds een jaar mevrouw Geertsema.
Mevrouw Geertsema is al heel lang weduwe en heeft geen kinderen.
Haar vader is nadat hij heel jong weduwnaar is geworden hertrouwd. Uit dit huwelijk zijn nog een aantal kinderen geboren. Mevrouw Geertsema heeft dus geen "echte" broers en zussen maar "half" broers en zussen.
Mevrouw Geertsema heeft een gevorderde dementie en woont nog zelfstandig, broers en zussen komen wel af en toe langs maar niet echt met regelmaat.
Zorg krijgt mevrouw Geertsema helemaal nog niet en wil ze ook helemaal nog niet, want iedereen is ziek behalve zij zelf.
Gelukkig accepteert ze dat ik bij haar langs kom.
Als ik de tweede keer bij haar op de stoep sta, weet ze absoluut niet meer wie ik ben en wat ik kom doen. Eén ding is dus wel duidelijk, ik moet haar vaker bezoeken.
Ik kom nu één keer per week op een vast moment bij haar langs, en gelukkig is er langzaam maar zeker ook meer zorg ingezet.
Ook heb ik bij haar een agenda geïntroduceerd, dit vond ze eerst maar onzin. Een boerin met een agenda...maar ik geloof dat het zo langzamerhand begint te wennen.
Mevrouw Geertsema, die haar hele 80- jarige bestaan nog nooit met een agenda heeft gewerkt, heeft nu de agenda op tafel liggen.
Alle afspraken worden in de agenda genoteerd.
Gevorderde dementie...
en toch weet ze op vrijdag als de voordeur bel gaat: "daar is ze, Tiertsje de mevrouw die me helpt bij het grote vergeten"

Zo zie je maar weer dat zelfs (oude) mensen met dementie nog nieuwe dingen kunnen leren.
En het praktijkboek staat vol met dit soort praktijk verhalen en niet alleen geschreven door zorgverleners maar ook door mantelzorgers!


  • Reacties(0)//www.ambassadeursijke.nl/#post615

Vergeet-ze-niet

Florence NightingaleGeplaatst door Tiertsje Kuipers 2009-09-30 18:30:50
Vandaag 1 0ktober is het Nationale Ouderendag.
De dag bij uitstek om iets voor een oudere in je eigen buurt te betekenen.
Even een kopje koffie drinken, bij die oude buurvrouw wat je al zo lang hebt uitgesteld.
Of even een ommetje maken met de buurman die zo slecht ter been is.
Of.....er zijn genoeg ouderen in de buurt, voor wie je op deze grijze herfstdag even een klein zonnestraaltje kunt laten doorbreken. Succes!

  • Reacties(0)//www.ambassadeursijke.nl/#post465

Verrassing!

Florence NightingaleGeplaatst door Tiertsje Kuipers 2009-05-12 10:09:21
12 mei, mooie zonnige dag, pick-nick trolley cadeau nu nog een dagje vrij en het feest kan beginnen!
Hof en Hiem bedankt!

  • Reacties(0)//www.ambassadeursijke.nl/#post417

12 Mei Dag van de Verpleging!

Florence NightingaleGeplaatst door Tiertsje Kuipers 2009-05-11 21:40:18

Vandaag is het 12 mei, dag van de verpleging.
Op deze dag is het 189 jaar geleden dat Florence Nightingale werd geboren. De grondlegster voor de moderne verpleging.
Toen ik héél lang geledensmiley op het voortgezet onderwijs zat, heb ik eens een verslag geschreven over Florence. Op dat moment had ik helemaal niet de intentie om verpleegkundige te worden.
Later, toen ik dus uiteindelijk wel voor "het vak" koos, werd er in mijn beleving altijd een beetje lacherig en neerbuigend over Florence gesproken. Waarschijnlijk ligt de oorsprong hiervan omdat er geschreven wordt dat Florence uit roeping in de verpleging ging. En dat was in begin jaren tachtig en ook nu nog natuurlijk ondenkbaar dat je uit roeping voor de zorg kiest.
Florence werd in 1820 geboren in het Italiaanse Florence. Ze was een dochter uit welgestelde aristocratische familie. In die tijd was verplegen een kwestie van 'liefdadigheid'.
Op haar 17e verjaardag had Florence de stem van God gehoord, die vroeg haar om te dienen. Wat dit toen betekende wist Florence niet. Op haar 25e verzorgde ze haar ernstig zieke grootmoeder en nog weer later haar oude zieke kindermeid. Hierdoor vond ze uiteindelijk het antwoord op Gods vraag, ze wilde verplegen. Haar ouders waren het hier echter niet mee eens. Toch hield Florence voet bij stuk.
Florence werkte in ziekenhuizen in Duitsland en Parijs. Hier heeft ze veel ervaring opgedaan en gegevens verzameld en opgeschreven. Florence zette de gegevens om in statistieken (grondlegster van de pooldiagram 1858) Deze gegevens motiveerden haar om aan de slag te gaan met de onhygiënische toestanden in de ziekenhuizen.
In 1854 brak de Krimoorlog uit. Florence ging hier naar toe om de vele gewonden te verzorgen. Haar goede werk voor en tijdens de oorlog riep veel bewondering en dankbaarheid op. Dit resulteerde tot veel financiële donaties.
Het irriteerde Florence mateloos dat verpleegsters vaak "gevallen vrouwen" waren die weinig tot geen vakkennis hadden.
Met het geld wat ze gekregen had, ging ze de kwaliteit van verplegen verbeteren. In 1860 richtte ze in Londen de eerste officiële verpleegstersschool op: "Nightingale Training School For Nurses" in het St. Thomas Hospital.
Een jaar daarvoor had ze zelf een handboek geschreven: "Notes of Nursing"
Notes of Nursing is dus de grondlegger geweest voor de modernde verpleegkunde.
Tijdens de Krimoorlog had Florence onder erbarmelijke omstandigheden haar werk moeten doen.
Door haar notities was ze tot de conclusie gekomen dat er een wisselwerking was tussen de mens en zijn omgeving. De verpleging moest zich niet alleen richten op verzorgen, maar de omstandigheden waren even belangrijk zoals: frisse lucht, licht, warmte, zindelijkheid, rust, nauwgezetheid en zorgvuldigheid in het voorgeschreven dieet.
Florence ontwikkelde als eerste verpleegkundige een visie op verplegen.
*Mens: Florence maakte duidelijk dat verpleegklundigen er waren om patiënten te behandelen niet alleen met hun ziekte. Een patiënt bestond uit biologische, psychologische, sociale en spirituele componenten.
*Omgeving: de omgeving moest zo ingesteld zijn dat de natuur zijn helende werking kon doen. Belangrijkste elementen hiervan waren: ventilatie, schone lucht, schoon water. Ook waren warmte, rust, goed licht en goede afvalverwerking belangrijk.
* Gezondheid; gezondheid is volgens Florence niet alleen de afwezigheid van ziekte maar ook dat je in staat bent om alle mogelijkheden te benutten. (huidige definitie WHO)
*Verpleging; verpleegsters moesten een specifieke opleiding krijgen. Dit leidde tot de eerste verpleegstersschool. Observatie en documentatie zijn erg belangrijk. Zoals ik in het begin al schreef werd er vroeger wel eens wat lacherig over Florence Nightingale gesproken, want wie wordt er nu nog uit roeping verpleegster?
Maar als je het bovenstaande dan allemaal leest, krijg ik steeds meer bewondering voor deze wel heel bijzondere vrouw.
Want het beeld wat wij (althans ik) van Florence heb, is zo'n vrouw als op het eerste plaatje. Liefdevol met haar lampje langs de patiënten lopend.
Maar ik denk dat de plaatjes daar op volgend een veel realistischer beeld schetsen. Ik denk dat Florence in de Krimoorlog onder mensonterende, onhygiënische omstandigheden haar werk moest doen.
Ze heeft daar vast geen werkdagen van 8 uren gemaakt.,vrije dagen zullen ook wel schaars geweest zijn, verbandmaterialen zijn vast ook niet volop voorhanden geweest, hoog/laagbedden waren er ook nog niet, waarschijnlijk lagen de vele slachtoffers gewoon op de grond kris kras doorelkaar soms misschien zelfs levend en dood door elkaar.....
En dan vervolgens ook nog eens de moed opbrengen om hier na of tijdens het werk notities van maken. Wij vergeten soms als het erg druk is wel eens om "gewoon" rapport te schrijven.
Dit alles heeft uiteindelijk geleid tot "ons mooie waardevolle beroep." Een beroep waarop we in deze tijd best trots mogen zijn. En daarom sta ik op een dag als vandaag even stil bij het bijzondere werk van deze vrouw.
Jammergenoeg zijn er ook in onze tijd weer veel negatieve berichten over en in de zorg.
Met name de marktwerking in de zorg heeft veel stof doen opwaaien.
Vandaag wordt er door een -hoop ik- grote groep verplegenden een petitie aangeboden aan het ministerie van VWS in Den Haag om de marktwerking in de zorg een halt toe te roepen!
Want er is denk ik maar één die de dupe wordt van deze marktwerking, en dat is de patiënt waar alles uiteindelijk om draait.

  • Reacties(0)//www.ambassadeursijke.nl/#post416

Wijze spreuk

Florence NightingaleGeplaatst door Tiertsje Kuipers 2009-03-09 09:44:48
"De ogen van de geest zien pas scherp als de ogen van het lichaam hun scherpte verliezen"

  • Reacties(0)//www.ambassadeursijke.nl/#post383
Volgende »