trots op zorg

trots op zorg

Yes, gelukt

Vandaag probeer ik mijn eigen BLOG te maken!!

It komt dochs oars...

trots op zorgGeplaatst door Tiertsje Kuipers 2014-09-16 21:17:13
Het gaat altijd anders dan je denkt....dit zal denk ik iedereen beamen.
Mantelzorgers van patiënten vragen mij ook wel eens hoe het ziekte verloop zal zijn, ook ik zelf denk wel eens hoe zal het met mij gaan?
Helaas kunnen we niet in de toekomst kijken en dat is ook maar goed. Zieke mensen maar ook gezonde mensen zouden meer van het moment moeten genieten. Niet te vaak achterom kijken, dat is geweest. En ook niet te veel vooruit kijken...leven in het moment! We moeten zeilen op de wind van vandaag, de wind van gister is geweest en we weten niet of er morgen wel wind staat.
Een mooi voorbeeld vind ik het verhaal van oude Auke. Misschien heb ik het al eens eerder verteld maar het is maar al te waar.
Jaren geleden in de tijd dat ik nog avonddienst bij de thuiszorg deed (24 uurs zorg was net in opkomst) Hadden we oude Auke in zorg. Auke woonde zo'n beetje in "the middle of nowhere" het was die winter erg koud en het vroor dat het kraakte. Om bij Auke te komen moest ik over de zeedijk rijden en die was soms akelig glad. Mobiele telefoon hadden we nog niet. We werkten met een pieper, als de pieper ging moest je vragen of je bij mensen (bekend of onbekend) even naar de centrale mocht bellen, dat mocht eigenlijk altijd wel tegen een kleine vergoeding. Auke had geen telefoon op de oude boerderij. Auke was de laatste op de route, en ik zei altijd tegen mijn man; "als ik niet thuis kom ben ik daar bij Auke van de weg gegleden...Kom me dan maar halen als ik om 12 uur niet thuis ben"
Auke had zijn hele leven op de boerderij gewoond, eerst met zijn ouders en toen nog alleen met zijn zus. Zijn zus was een tijdje daarvoor overleden en nu was Auke nog alleen. Auke was geen makkelijke man, vaak was hij nors en eenkennig. Hij zal waarschijnlijk een beginnende dementie gehad hebben, maar daar was toen nog niet zoveel aandacht voor. Het doel was om Auke nog "even" te controleren voor de nacht en hem dan naar bed te brengen. Maar 9 van de 10 keer wilde Auke niet naar bed. Hij wilde in zijn hoge leunstoel bij de tafel blijven zitten. Het liefst kippend met de stoel tegen de houtkachel aan geleund. Ik vond het altijd vreselijk eng, zo half tegen die hete houtkachel leunend. Vandaag of morgen zullen ze hem nog eens verbrand vinden....zo dacht ik vaak als ik Auke alleen achterliet. Zo ook die bewuste avond. Auke was boos en wilde niet naar bed. Hij kipte weer met zijn stoel tegen de houtkachel waar nog een prakje boerenkool op stond te pruttelen (wilde hij nog opeten, maar niet nu) Ik reed met een naar gevoel naar huis. En was blij dat ik heelhuids thuis was, want het was ontzettend glad op de weg naar huis.
De volgende ochtend werd ik in alle vroegte gebeld door de wijkverpleegkundige in het gebied waar Auke woonde.
Auke was dood!
Ze vroeg zich af hoe ik hem de avond daarvoor had achtergelaten, ik vertelde dat er eigenlijk niks bijzonders gebeurd was maar dat Auke niet naar bed wilde. Ik schoot direct in de stress...zou hij dan nu toch verbrand zijn?
Niks was minder waar, de wijkverpleegster vertelde dat Auke in bevroren toestand achter in de schuur was gevonden...
Waarschijnlijk heeft hij 's nachts naar de w.c. gemoeten, plassen hoefde Auke niet want hij had een catheter.
Het oude "húske" (ouderwetse w.c. op de beerput) was achter de boerderij. Waarschijnlijk is Auke in de schuur gestruikeld en gevallen. De urine in het opvangzakje was bevroren.
Ik vertel dit verhaal wel vaker, je kunt wel heel bang zijn voor wat er komt...maar vaak gaat het toch compleet anders. Dat laat het verhaal van Auke maar weer al te duidelijk zien.
Probeer te genieten van het moment. It giet dochs altyd oars!

  • Reacties(4)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.
Geplaatst door Joukje van der Wal 2014-10-08 07:40:47

Prachtig omschreven, je hebt echt een schrijvers talent. Het is een echt eyeopener, wat een positiviteit!

Geplaatst door Dorine 2014-09-25 08:35:15

Ja Tiertsje, ik wit it noch. En idd it giet altyd oars....

Geplaatst door Liezbeth vh Hoofd 2014-09-24 19:06:34

Mooi, Tiertsje! En helemaal waar.

Geplaatst door tiertje 2014-09-24 08:53:48

Wat in echt ferhaal, sa is it mar krekt, it giet altiid oars.